Przez tysiąc lat Pałac Dożów był bijącym sercem Republiki Weneckiej — częściowo rezydencją królewską, częściowo siedzibą rządu, częściowo sądem. Z tych sal kupieckie miasto bez króla zarządzało jednym z wielkich imperiów morskich średniowiecza i renesansu. Dziś przechadzać się po nim to kroczyć korytarzami tej potęgi, pod sufitami ociekającymi złotem i płótnami mistrzów szkoły weneckiej.
Pałac, który widzisz, to arcydzieło gotyku weneckiego – jego zwiewna, różowo-biała fasada spoczywa na podwójnym rzędzie arkad, sprawiając wrażenie zdumiewająco lekkiej jak na dźwigany ciężar. Jego początki sięgają IX wieku; skrzydło wychodzące na lagunę odbudowano od 1340 roku, skrzydło w stronę Placu św. Marka od 1424, a renesansowy dziedziniec powstał w latach 1483–1565. Pożary w 1574 i 1577 roku nadpaliły wnętrza, ale staranna renowacja zachowała wygląd, który do dziś zadziwia odwiedzających.
Wewnątrz trasa wiedzie w górę ceremonialnymi Złotymi Schodami do Apartamentów Doży i wielkich sal instytucjonalnych, kulminując w ogromnej Sali Wielkiej Rady. Tu, za tronem Doży, wisi *Raj* Tintoretta – uznawane za największe płótno na świecie, wirujące niebo pełne setek postaci. Ze splendoru państwowego ścieżka prowadzi przez kryty Most Westchnień do Nowych Więzień, gdzie widok na lagunę był ostatnim, jaki – jak mówiono – widział skazany więzień.
Twój bilet to Venice Museum Pass – najhojniejszy sposób na zwiedzanie miejskich muzeów Wenecji. Oprócz Pałacu Dożów otwiera on dostęp do Muzeum Correr, Narodowego Muzeum Archeologicznego i monumentalnych sal Biblioteki Marciany wokół Placu św. Marka, a także Ca' Rezzonico, Ca' Pesaro, pałaców Fortuny i Mocenigo, domu Carla Goldoniego, Muzeum Historii Naturalnej oraz muzeów szkła i koronek na wyspach Murano i Burano – łącznie dwanaście muzeów. Karnet ważny jest przez sześć miesięcy, z jednorazowym wstępem do każdego obiektu i bez konieczności rezerwacji godziny – wystarczy przyjść w godzinach otwarcia i zwiedzać Wenecję całkowicie we własnym tempie. Pałac Dożów, wraz z resztą miasta, wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako „Wenecja i jej laguna”.